Voor de dames werd de race-cyclo vanaf de start direct flink aanpoten. Ondanks dat de koers in de eerste drie ronden geneutraliseerd werd afgelegd, konden er na ronde 1 nog slechts drie dames mee met de kop van de koers. Met het gegeven dat de dames uit de cyclotop het toch al snel met 1Watt per kilo lichaamsgewicht minder moeten doen dan de heren was dit niet al te verwonderlijk.

Ingrid haast (foto boven) had lang zicht op een podiumplek. Een lekke band aan de voet van de klim naar het drielandenpunt in haar vierde ronde gooide roet in het eten. Balen! Tijdens de ‘pitstop’ moest lijdzaam toezien hoe een aantal concurrenten haar weer voorbij reden. Vlak voor de top werd ze door het, inmiddels ontketende, veltec duo op een ronde gezet. Zij werd uiteindelijk 6^e.

De twee beste dames in koers hebben zich kranig geweerd en zaten ook na drie ronden nog van voren. Maar in ronde 4, toen het gemiddelde werd opgevoerd naar 34,5km, moesten ook Esther Olthuis en Judith Visser passen voor het cyclo geweld van de heren.

Maar dat was zeker geen schande. Mijn broer Paul moest bijvoorbeeld al een rondje eerder het peloton laten lopen. In de Fietschallenge van 2008 waren de gebroeders De Jong haar nog de baas. We zaten toen in een pelotonnetje van een man of 15 rond plek 70 te rijden. Op de Camerig voerde Paul het tempo op en konden alleen ondergetekende en Esther zijn wiel houden. Boven kwam alles weer samen, maar op de slotklim was het beste er toen ook bij Esther vanaf en konden de Amsterdamse broers haar nog op een halve minuut zetten.

In de afgelopen twee jaar heeft Esther duidelijk meer progressie laten zien dan mijn broer. In 2009 werd ze 44e  bij de elite dames in Heerlen/landgraaf en was ze 2^e vrouw in de Eddy Mercxk. Slechts een half minuutje achter Edith Vanden Brande.

Maar Esther en Judith waren niet de enige die in ronde 4 het tempo niet meer konden bijbenen. Zo hebben ze ronde 4 tezamen met ruim tien heren gereden. In ronde 5 zag Judith dat haar directe rivaal zich nog wel, in het inmiddels uitgedunde groepje, kon handhaven, maar zelf helaas moest passen. Ze vond in Sander Smit, die ook gehoopt had een rondje langer vooraan mee te kunnen, een kompaan, waarmee ze de laatste twee ronden naar de finish is gereden.  Een mooie tweede plaats.

Bij Esther was het verval in de laatste twee ronden beduidend minder en zij kon met de overgebleven heren aan de slotklim beginnen. Een mooie overwinning en ruim 5 minuten  voor Judith. (Helaas heb ik geen persoonlijke foto’s van beide dames)

Els Visser (zus van Judith) in haar voorlaatste beklimming. Zij werd 4e.

Met Esther aan de start in de Marmotte en Edith bij de dolomieten marathon kan mogelijk in beide cyclo’s de overwinning worden opgeëist door een dame uit de Benelux.

Proficiat en dat geldt natuurlijk ook voor de dames die ieder op hun eigen niveau de toertocht of de classic versie hebben volbracht.