Een mooi Engelse spreekwoord, ‘All work and no play makes Jack a dull boy’, verraad dat mijn levensvisie niet al te calvinistisch is. Wie niet speelt, wordt een saai mens. Ieder natuurlijk zijn eigen spelletje, maar wij houden van buitenspelen en spelen het spelletje op de fiets. Het moet niet altijd gaan om de prestatie, het scoren, maar het spel zelf. Volgens de Romantiek toont de mens zijn ware aard door te spelen. We worden als spelers geboren!

Goed, over het weer ga ik het niet hebben, maar de getoonde afscheiding zal menig deelnemer bekend overkomen. Pech, pech, pech. Bijna een kwart van het deelnemersveld viel uit.

Het monster! Mur de la Velomediane

Ga hier naar start en vertrek Criquielion 2011

Terug naar de koers, vanaf de Hives waren er een aantal renners vooruit. De andere toppers bleven tot Maboge in de groep hangen en waren iets zuiniger op hun kruit. Hier en daar wel een speldenprikje, maar de toppers die om de dagwinst gingen strijden konden zeker nog een stukje rapper vooruit. Het kruit werd getoond op de Mur de la Velomediane. Deurbroeck en Houben begonnen flink aan de boom te schudden op ‘De Stroken’. ‘De Stroken’ waar ooit gewoon een trap naar boven liep. De vergankelijkheid was onverbiddelijk en de trap reeds vergaan. De gemeente dacht, “kom op, we gooien er gewoon verticaal betonplaten tegenaan”! Zo was ‘Het Monster’ gecreëerd’.

De theologische betekenis van monstra is ‘heilig teken’. Het woord ‘monster’ komt van het Latijnse werkwoord monere, ‘vermanen’. Als de goden de mensen willen vermanen, sturen ze een monster, zodat ze schrikken en over hun gedrag gaan nadenken. Waar dacht jij aan toen je ‘Het Monster’ opreed?

In natte weersomstandigheden bijna niet te doen, het was een monsterlijke glibberbaan. Bovenaan sloten Glorieux en Spyschaert, op hun tandvlees en karakter, bij de Grinta! heren aan. De vier reden over de versplinterde kopgroep heen, passeerden Nuyens op de uitloper, ja vanaf hier zou het heel rap gaan. De laatste van de eerste vluchtpoging, reed even solo op kop, beet in zijn stuur en Diseviscourt ging nu met vier andere heren verder op avontuur.

De drieluik vanuit La Roche (Gohette, Parc a Gibier en de Haussire)

Met zijn vijven begonnen de kopgroep aan de drieluik vanuit La Roche. Op de Gohette en Parc  a Gibier bleven zij bijeen. Op de Haussire ging Deurbroeck ervoor. Spysschaert kon dit tempo net niet volgen en kwam 40 seconden achter de vier boven.

Op 1mn40sec. Ah daar komen Wolfkamp en Haakman en nog drie renners aan. Mis, het bleken zijn makkers Buis en Mol te zijn, die ook gekleed in geel/blauw rap omhoog gaan. Haakman zelf bleek twee bochten onder mij lek te staan. Een klein minuutje later de volgende vijf met hierin Krooneman.

Al vlot daarachter het volgende groepje van 6, onder aanvoering van de in La Roche woonachtige Dron. Ook Jansen, Mellaerts en De Vaal in deze groep present. Vanaf nu wordt het meer een lintpeloton met af en toe een onderbreking die mij vlak voor de top van de Haussire passeren. Jansen zijn Veltec teamgenoot, Bas Canoy, bijtend op de 39/23, komt met 2 renners in zijn wiel als 17e langs.

Van Kerrebroek als 2oste, helaas zou ook hij de finish door pech niet halen. Daarachter een Timperman in bloedvorm. Gelukkig voor Bruno ditmaal geen pech, hij was zich lekker aan het uitleven en rap onderweg. In Timperman zijn wiel zit Duijkers, volledig gehuld in Duvel tenue. Lusten de gebroeders De Jong ook wel pap van, ehh, op niet fietsloze dagen, niet nu! De eerste renner in zo’n lekker kek zwart/blauw shirtje van deze website passeerde als 23e. Enckels zijn vorm is weer groeiende en hoopt klaar te zijn om volgende week zijn titel in de Christophe Brandt te verdedigen. Vlak daarachter een sterk rijdende Jochem koren, met ook Carl Moors en Erik Reusink in deze groep.

“Jorrit, dit meen je niet”. De Kameel hoopte zich dit seizoen aan de progressie van Jongbloed op te trekken. Jongbloed is echter in bloedvorm en kwam 4 minuten na de koplopers langs mij. Nee deze jongen houd de kameel allang niet meer bij. Nuyens is op de drieluik wat achterop geraakt en wordt op de Haussire door de ‘groep Scheffer’ opgeraapt. Touwen en Jongeneel maakte er een ware karakter strijd van. De onderlinge foto twist, werd gewonnen door een huidige, van een gewezen Gaulist. Jongeneel komt er na zijn ongelukkige val in de Maratona weer aan. Net als een paar pondjes extra, die hem zeker niet misstaan.

In het wiel van Jim Koren komt Olthuis na 8mn50 langs. Truyers een half minuutje later. De laatste 2 foto’s op de Haussire dan, Roncada en Tino Haakman.

De finale

Terwijl ik Paul een verse bidon overhandig op de Samree, hij mocht er met slechts 1 vertrekken van mij, hadden de koplopers de 2 volgende beklimmingen al bedwongen.

Op de Col du Rideux Nord (113km) sloegen Deurbroeck en Houben hun slag en reden Diseviscourt en Glorieux eraf. Kop over kop reden de Grinta! heren hard door tot de voet van de Beffe. Uiteraard hadden ze gesproken en besloten op de Beffe hun herenakkoord uit te vechten. Ze gaven beide alles en de onderlinge tweestrijd had een furieuze ontknoping. Deurbroeck kwam als eerste boven. Zodoende geen felle sprint in de starten van la Roche. Twee kerels gezamenlijk met de handen in de lucht. Klasse gereden, dik verdient en mooi om te zien.

Ook de eerste achtervolgers op Deurbroeck en Houben hebben gezamenlijk tot de top van de Beffe gereden. Ondanks dat Diseviscourt vrijwel de gehele dag in de aanval reed, bleek hij na de afzink van de Beffe nog over 1 flinke cartouche te beschikken. Hij liet Glorieux achter en stoomde solo straf door naar de derde plaats.

Nog wel samen met Diseviscourt bovenop de Beffe aangekomen, maar daar ging de kaars uit en was de pijp leeg bij Glorieux. Goed geen podium, maar met een vierde stek in de Criq kon hij natuurlijk zeer content zijn. Daar dachten de drie achtervolgers op hem heel anders over. Een interessant trio als je bedenkt dat Dries Hollander en Jelle Scheppers gezamenlijk net zo oud zijn als Jos Wolfkamp. De twee twintigers komen beide ook in een andere wielerdiscipline uit en Wolfkamp lijkt wel de eeuwige jeugd te hebben. Daar lijkt geen sleet op te zitten. Glorieux werd door de drie heren achterhaald en moest ze in de sprint voor laten gaan. Veel strijdlust en wil om te koersen bij Glorieux. Bijzonder knap gedaan.

Veel respect bij de vier vluchters achteraf onderling. Iets wat naast mij ook de locale pers niet ontging.

De overige finishfoto’s en natuurlijk van de Criq afterparty in de volgende upposte.

Tags:Foto\'s, koersrelaas, La Vélomediane Claude Criquelion 2011