“Je weet dat er zaterdag een pak wind staat en er een badkuip regen uit de hemel gaat vallen”. “Dat zijn slechts voorspellingen Rob, enne, niet zeuren kerel, na het weer van de afgelopen weken, zijn we voor een paar spatjes niet bang”! “Je hebt gelijk Dirk. Tot zaterdag”.

Om 10 uur arriveerden we in Valkenswaard. Voor sommige renners een locatie in de regio, voor andere anderhalf uur in de auto. Zodoende kwam de Veltec community uit vele windstreken in Nederland en Vlaanderen bijeen voor de eerste groepstraining van het nieuwe seizoen.

Eerst nog even bijkletsen met een kop koffie en een stuk vlaai en de presentatie van het seizoensprogramma.

Na het vertrek van Winters vorig jaar, hebben Dirk Jansen en Niels Heuvelman de coördinatie van het Veltec team 2012 op zich genomen. Op de kalender 2012 van Veltec staan een paar bekende afspraken. Het Grinta! team zit momenteel en net als vorig jaar in het zonnige Spanje voor een trainingsstage. Veltec gaat wederom over een maand naar de Ventoux om een flink aantal hoogtemeters in de benen te masseren. Veder natuurlijk de groepsreizen naar Les 3 Ballons en de Marmotte. Ook zal er een delegatie in de Maratona aan de start staan. De cyclo aëroliet uit de Vogezen, Michel Snel, heeft de meest prestigieuze granfondo in Italië met dikke letters in zijn agenda gezet. De Merckx, Otztaler en Criquielion staan in 2012 ook weer op de agenda. Daarnaast staan vele Veltec renners, in  wisselende formaties, nog bij verscheidene andere cyclo’s aan het vertrek. Tevens nog een paar leuke toertochten in voorbereiding op de cyclo’s.

Op stap

Een uurtje later was iedereen paraat voor 3,5uur toeren door de Nederlandse en een klein stukje door de Belgische Kempen. Ondergetekende had ‘per ongeluk’ zijn fiets in Amsterdam laten staan en dook samen met Ton, de vader van Dirk, de bus in. Wat bidons en wielen mee als ondersteuning en een cameraatje voor een paar aardige kiekjes. “Telelens Rob”? “Nee, Polaroid Ton”!

De 15 man tellende wit/groen/rode formatie, inclusief de kameel, reed met een pittige vaart over de Brabantse wegen. Ook met de wind pal op kop kwam de snelheid niet onder de 35km/u. Desondanks werd er veel gekeuveld met elkaar en maakte ze, mits aanwezig, hoffelijk gebruik van de fietspaden.

Een tochtje met een aantal te verwachten,maar ook verassende momenten. Een aantal ingecalculeerde lekke banden en wat onderlinge spelmomenten op de bruggen en tegen de wind in. Business as usual. Daarnaast stond van tevoren ook vrijwel zeker vast dat we met twee man in de bus vetrokken, maar vol zouden zitten bij terugkomst.

Het verrassende element beleefde Ton en ik toen we nog met z’n tweeën in de bus zaten.

“Poeh Ton,dat ging maar net goed”, riep ik. Ton had een aardige fotolocatie gespot en wou de bus, direct na de afslag links, in de berm parkeren. De Bestuurder van de Gifgroene auto achter ons had schijnbaar haast en kwam al in de bocht naast ons, terwijl Ton richting berm stuurde. Een aanrijding werd ternauwernood voorkomen en na flink wat wielspin in de bermblubber kon de groene auto zijn weg vervolgen.

Hij bedacht zich, parkeerde de auto 100 meter verder aan de rechterzijde van de weg en stapte uit. Snel werd ons duidelijk dat dit geen carnaval klant was, verkleed als Chipper Jones. Nee, dit was een regelrechte Brabo hooligan die het duidelijk op ons gemunt had. Dreigend begon hij met de honkbalknuppel te zwaaien, terwijl hij schreeuwend en met stoom uit zijn oren op ons af kwam gelopen. “Ehh Rob, ik wil best mijn excuses aanbieden, maar volgens mij is hij niet op zoek naar een goed gesprek. Wat zal ik doen”? Ik keek om me heen en realiseerde me dat ik niet veel meer dan twee gevulde bidons had om tegen de knuppel in te brengen en zei, “draaien Ton, NU”! Op het moment dat hij doorhad dat de bus weer in beweging kwam, versnelde hij zijn pas en kwam op ons afgestormd. Net voor hij de eerste deuk in de bus kon slaan reden we weg. De laatste furieuze blik in zijn ogen was een waar genot, Ton en ik hebben er nog een half uur dubbel om gelegen. Helaas te laat voor een eigen foto, maar het individu kwam aardig overeen met de bovenstaande afbeelding. Op het moment zelf best even spannend, maar achteraf een aardig verhaal en een leuk verzetje.

Goed, direct hierna een telefoontje en na een wielwissel kon de meute renners weer verder. Na ruim twee uur kon Emma, de zus van Judith Visser, op een gemene strook tegen de wind, de groep niet meer volgen. Ze weerde zich nog kranig, maar nam vlak daarna in de bus plaatst. “Ging best lekker, denk dat ik ook maar eens een racefiets ga kopen”!. Met enig ongeloof realiseerde ik me dat ook de jongste telg uit de Visser familie over het nodige fietstalent beschikt.

Paul was helemaal in zijn nopjes toen hij er achter kwam dat hij met de eerste waaier meekon. “Hey Hey.Rob”. “Ja Ja, ik heb het gezien knul”. Ook in het laatste uurtje bleef de groep de vaart er onverminderd goed inhouden.

“Ze rijden nog steeds 40 in het uur Rob”! “Ja Ton, deze renners zijn gespecialiseerd om heel wat langer dan twee uur hard te rijden”. We komen natuurlijk net uit de winter en over het vormpeil van de heren kan ik zodoende nog weinig zeggen. Daarnaast is topvorm in februari natuurlijk onverstandig als alle speerpunten van het seizoen tussen juni en september plaatsvinden. Pieken op het juiste moment is het credo. Wel viel op dat Judith in blakende gezondheid verkeert en bijzonder veel kopbeurten voor haar rekening nam.

Na 3uur fietsen vond Jongeneel het, na twee lekke banden, wel mooi geweest. Met vier zaten we het laatste half uurtje gezellig in de bus gevouwen.

Achteraf stonden er welverdiende en goed gevulde broodjes klaar en werden een aantal mogelijkheden voor gezamenlijke trainingen geëvalueerd. “Uit of Thuis! Waarom niet beide? Het is namelijk niet zo dat ik maar 1 maal per week op de fiets zit”, sprak de bronzen gymnast van vorig seizoen.

Michel Snel start dit jaar op de nieuwe Wilier Zero 7

De kameel inspecteerde nog even de nieuwe vederlichte Zero 7 van Willier. De kopman van Veltec zit in Frankrijk, maar zijn nieuwe fiets was er wel. Op de Zero 7 gaat het in Maratona vast weer Snel. Dit is hem Michel!

Cyclobenelux wenst de heren en dames van Veltec veel fietsplezier en succes voor cycloseizoen 2012.

Tags:Wilier Veltec team granfondo, Zero 7