Koud! Nou ja, voor Dubai begrippen is 13 graden, om 6uur in de ochtend, bijzonder fris te noemen. Bij de tweede editie is De Spinney’s Dubai 92 Cycle Challenge zowel organisatorisch als in deelnemersaantal gegroeid. Van de 650 geregistreerde wisten er 520 de finish te bereiken. Waaronder uiteraard Martin Kooistra en zijn vrouw Freya Oldenhof. Het aandeel vrouwen in de populatie is wat geslonken ten opzichte van vorig jaar, maar met ruim 12% evengoed beduidend meer dan in cyclo’s op het Europese continent.

foto’s by Ian Ganderton’s

De organisatie was bijzonder goed gestroomlijnd en de deelnemers reden het volledige parcours onder politie-escort en volgwagens en op het F-1 circuit waren velen hekken en linten te ontwaren, zodat geen enkele goochem in de slotkilometer kon afsnijden.

De Koers

Hard van start en het lange lintpeloton brak direct in stukken. Kooistra had geen intentie om zich met ontsnappingen te bemoeien en kon zich zonder problemen in de voorste gelederen handhaven. Na 10km sprongen er 5 man uit de groep weg.

Ter hoogte van Burj Khalifa, rond 40km, werden de vluchters achterhaald onder aanvoering van een BMC treintje. De daarop volgende 25km werd het bijzonder onrustig in het uitgedunde 1e peloton van een man of 40. Een spervuur van aanvallen, maar allen stranden vlot en niemand dorste echt door te zetten.

Na 65km, ter hoogte van Burj Al Arab, was de volgende succesvolle break-away een feit, met wederom een vijf-tal renners. Kooistra veronderstelde dat deze stand zouden houden. De ‘grote’ teams waren aanwezig en dus werd er niet doorgereden. De kopgroep kon echter niet goed samenwerken en verspeelden hun eigen kansen door meer naar elkaar te kijken. Dom, maar hierdoor zag Martin toch opeens weer een kans om nog een mooie klassering te rijden. 5km voor de finish was de hergroepering een feit en vanaf dat moment was de finale furieus.

Parijs Roubaix in Dubai.! Jawel, vlak voor het oprijden van het F-1 circuit een heuse kasseienstrook van een kilometer. Het geluid van krakend carbon op het asfalt galmde na op ieders trommelvliezen. “Overleven en voorin handhaven, dan heb ik het minst te vrezen!” Evengoed had Martin op een haar na het asfalt gekust. De winnaar van vorig jaar, Hameed, knalde veel te hard binnendoor, waardoor Kooistra bijna zijn evenwicht verloor.

Een Jumeirah renner poogde, op zijn Jelle Nijdams, uit de greep van het peloton te blijven, maar kon al snel zijn parkeermeter volgooien. Zodoende reed er op 700 meter voor de finishlijn pardoes een 60kilo wegende klimmer op kop van het peloton. Een eenling, een vrije cyclo-radicaal gehuld in een, voor de locals en teams, volslagen onbekend cyclobenelux shirt. Zou deze kerel de boel op zijn kop zetten en de sprint treintjes van de teams ontregelen? Na een klein twijfel momentje trok Kooistra vol door.

Op 50 meter voor de meet was er tot zijn grote verbazing nog niemand langszij gekomen. Helaas voor Kooistra over de winst kon hij slechts dromen. Het BMC-treintje was in volle vaart bij hem aangehaakt. Vlak voor de meet werd hij door twee dijenkletsers van BMC geklopt. Een enkele blik op de bovenbenen van de winnaar Bader Al Thani en zijn Australische teamgenoot Luke Pledger en het mag duidelijk zijn dat we hier met sprinters pur-sang te maken hebben. Zodoende zijn wij bijzonder trots en Martin dik tevreden met zijn derde plaats. “Een leuk ritje met superbenen!”

Ga hier direct naar de uitslag

Met zijn recente hartstilstand nog scherp voor de geest heeft Martin, zoals de opzet was en zijn Garmin output bevestigd, zeer efficiënt rondgereden. Vorig jaar een Normalized Power (NP) van 283W (piek: 1228W), dit jaar slechts 226W NP (piek: 998W)!  Dit toont aan hoeveel energie je kunt besparen door mee te bollen en rustig te blijven.

Ook Freya had er zin en de vaart in, samen met haar fietsvriendin. Top gereden en samen dik tevreden!

Rijd Martin volgend jaar nog een cyclo in Europa? Yep, enkel de Maratona.

Tags:Bader Al Thani, Luke Pledger, Martin Kooistra, Spinney’s Dubai 92 Cycle challenge