Zou het ooit nog gebeuren of was cycloseizoen 2008 as good as it gets?  Samen in drie jaar tijd, met vallen en opstaan van de achterhoede naar de, in onze optiek, bescheiden ‘subtop’ .gepromoveerd. In de Fietschallange net voor de eerste vrouw gefinisht. Yes, we hebben het eindelijk gered. Eind 2008, Rob zijn heup kapot en voor Paul was het sinds 2009 over met de progressie pret.

In 2009 wel een kwartiertje  van zijn les 3 Ballons tijd afgehaald. Maar goed, in 2008 daalde hij nog als een verzopen dweil. Een kleine opleving en hij werd weer cyclo geil.

Nee, de kameel leeft niet als een cyclo monnik. Rookt wel eens een peuk, drinkt bier en op zijn tijd een gin tonic. Gewoon een normale gozer die van het leven geniet en zeker geen alcoholic.

Moet je dit dan allemaal laten om nog beter te worden, nee zeker niet. Er is een topper die op dezelfde wijze van het leven geniet.

In 2009 en 2010 vertrok Paul met de poten van een middenmoter. Reed lekker in de rondte, maar het voelde toch best wel klote.

Colnago, Ardennaise, 3B, Eddy en Vaujany?Zet er maar een dikke streep door. Dit was zeker geen kameel encore.

Ach wat maakt het uit Paul, gewoon lekker cyclobenelux uithangbord spelen, je rijd voor je plezier. Klinkt leuk, maar ga er maar vanuit dat Paul zeker liep te balen, ook hij is een competitiedier. Basketbal op aardig niveau voor een lange duur, daarna begon pas het cyclo avontuur.

“Rob laat die aparte kameel verslagen maar achterwegen dit jaar. Niet zo in de spotlight, ik maak het niet meer waar”.

Marmotte 2011. Hele dikke kameel business.

Maar gisteren was de Marmotte en Paul kan niet meer kapot.

Een super start. Snoei, de 52km/uur aangetikt,” tjee wat ging ik hard”. Op de Glandon overgeschakeld op zijn eigen tempo, hij is van de lange duur. De kameel kent zijn kwaliteiten en die zitten niet in het eerste uur. Einde afdaling, ah daar is zijn recente cyclomakker Rogier Bron. Vanaf hier ging goed, hier is waar Paul zijn zegetocht begon. Op de Telegraphe nog ingehaald door enkele enthousiastelingen. 8km voor de top van de Galibier ging Paul volledig los, niets meer tegen te beginnen.

In de afdaling straf rondgedraaid met een Italiaan en Bron. Deze gasten reden hard en kregen van de gendarmerie gelukkig net geen bon. Daar is de Alpe, ik vreet hem op. Super in bocht drie, ja daar stond De Patron. Hans had geen goesting meer, net nu Paul aan zijn kameel uurtje begon. Hans is voor ons de koning en kijken stiekem een beetje tegen hem op. “Paul jij ligt op schema voor een PR, voor mij helaas de harde feiten, ik ben er al overeen, maar samen, kom op wij rammen door naar de top”.

En zo ging het, niets anders. Na mijn tweede heupoperatie gaat het gelukkig met mij weer aardig. Mijn plan: de laatste 500 hoogtemeters rij ik samen met mijn broertje, ik ben het weer waardig. Nee zo ging het niet. Wow, daar zijn ze! De patron en de Kameel. Ik poogde nog te volgen, maar keek al snel scheel. “He Paul, jullie walsen over de hele cyclosubtop, ik hou dit niet meer bij, see you on top”.

Laatste kilometer. “Hans ik krijg kramp”. “Nu niet zeiken Paul en schakel naar het buitenblad”. Naar mij luistert hij niet, maar naar Hans wel. Boem, nog 15 gasten te grazen. 7u31mn, euforie ik kan het nog wel.

“Zo moest het gaan, dit is waar ik naar snakte. Vergeten al die cyclo’s waar ik er niets van bakte”.

Het mooiste uurtje van ons leven, hier op de Alpe, dit is waar wij het voor doen. Paul staat stijf van de goesting en is klaar voor een heerlijk cyclo naseizoen. “Ha, op 11 september in De Kneet classic, het ‘Kopje aanvallen, je weet wel, die flut tijd van toen.

Hart and soul, thats all this is. Hobby, unfortunately no business. Of heb ik het mis? Het koersrelaas volgt pas als deze upposte de 2000 bezoekers heeft gehaald. Iedereen weet de uitslag al, is er nog iemand die hier om maalt? Dit ben ik, wie ben jij? Enkel als ik het zo doe wordt ik nog blij. Jongens en meisjes ik doe dit allemaal op gevoel. Feel me! en je begrijpt wat ik bedoel.

Peace out.

Cyclobenelux.

The Nesso en de kameel

Tags:2011, De Kameel, Foto\'s, Marmotte