Afgelopen weekend hebben de gebroeders De Jong zich weer eens lekker in gastvrijheid laten onder dompelen bij de familie Moors. Lekker bijkletsen, een hapje een drankje en een leuk restaurantje. Op locatie ook een speciaal biertje kunnen afvinken die al een tijdje op het verlanglijstje stond. De Prior uit Tongerlo komt met stip mijn persoonlijke top 10 binnen, maar in de categorie ‘zwaar blond’ blijft Hopus de onbetwiste nummer 1.

Tot in de kleine uurtjes pret en zondag om half 8 weer uit bed. Nou nee dat werd even te gortig. Zodoende in de vroege ochtend geen powerblokjes met Lorenzo, en ook niet knallen in de Den Haas show. Een club noeste Kempenaren met een loodzware onofficiële zondagscompetitie. Alles voor de eer! Misschien een volgende keer.

Geen houten kop en na een licht ontbijtje was de goesting er weer. Rond een uurtje of 11 stapte we op voor een rondje Kempen. Lekker met wind mee warmdraaien langs het kanaal, wel een beetje eentonig, maar dat werd in de bossen snel een ander verhaal. Een leuk afwisselende rondje.

Daarnaast bleek het ook een wielertoeristische route. Carl leidde ons door vele dorpjes en wist haarfijn de woonobjecten van de helden van de weg en het veld te duiden. In de dorpjes zonder beruchte wielerprofs woonde op z’n minst een achterneef van hen.

Voor de foto even naast Carl, maar ik reed 99% van de tijd achter de kleppers van cyclobenelux.

Na het tochtje stond een heerlijk uitgebreide brunch op ons te wachten. Nou vooruit ik heb nog een gaatje voor een croissantje en dan hup naar huis. Welnee veldrijden op TV en we plofte goed gevuld op de bank. Pauwels snelde naar de winst en wij deden beurtelings even de ogen toe. Een pittig windje zondag en zodoende lekker rozig en moe.

Op de terugweg kwamen we helaas tot de conclusie dat tanken in België voor een Nederlander inmiddels een soort Luxemburg ervaring oplevert.

Tags:Carl Moors, De Kameel, fietsen, Kempen