Sommige renners heb ik via de mail, facebook of twitter leren kennen. Veruit de meeste cyclorenners natuurlijk voor en na de cyclo’s. Deze renner heb ik echter voor het eerst in koers mogen aanschouwen. In La Magnifique reed ik met Winters in de Veltec bus achter de kopgroep van 9 waar hij inzat. Later samen strijdend met Frederic Coopman om plek 5.

Zodoende had ik zijn gesoigneerde kuiten al ruim een uur van achteren mogen bewonderen toen ik hem na de finish aansprak. “He kerel, je shirtje is een maatje te ruim, het wapperde aan alle kanten. Effe wassen op 90 graden!” Hij kon er wel om lachen, maar het boeide hem weinig. Nee, de schoonheid van de cyclodiscipline was het onderwerp wat hij veel liever met mij aansneed dan een dergelijke suffe hilariteit omtrent de kledij. Niet enkel bij de renner in kwestie, bij zijn vader sprongen de wielervonken zo mogelijk nog vuriger over. Het was mij wel duidelijk, ik stond hier oog in oog met twee absolute wielerbeesten. In hart en ‘nieren’.

Cyclobenelux presenteert Kristof Wielfaert

Zoals de inleiding mogelijk al doet vermoeden heeft Kristof geen sportief verleden waarin diverse takken van sport de revue passeren. Louter de fiets was wat in huize Wielfaert de klok sloeg. De Raymond Ceulemans capriolen in zijn studietijd daargelaten.

Vanaf zijn tiende speelde hij op zijn eerste koersfietsje. Bij de junioren ging het helaas goed mis. Een zware val resulterend in een ernstige rugblessure en gescheurde nier (1995). Einde verhaal. Gewoon concentreren op de studie en door zijn fysieke beperkingen slechts af en toe een ritje peddelend als wielertoerist. Vanaf 2000 raakte de fysieke malaise meer en meer op de achtergrond, kwam de fietsambitie rap terug en ging het zienderogen beter en beter. In 2003 volgde zijn cyclodebuut. 33^e in de Criquielion. In mijn optiek een mooie start van zijn tweede wielerleven.

Best of both worlds

Ondanks dat er weldegelijk foto’s bestaan dat Wielfaert de Mont Ventoux bedwingt, heeft zijn inmiddels 8 jarige cyclocarriere zich volledig op Belgisch grondgebied afgespeeld. Een waslijst van 18 stuks prijken op zijn palmares. Soms hier en daar wat pech, maar ook al een rits top 10 klasseringen behaald. De GP Namur, met aankomst op de plaatselijke citadel, was zijn absolute favoriet. Helaas is deze cyclo in 2005 voor het laatst georganiseerd.

Kristof is een echt competitie beest en kan zich niet motiveren om te trainen, trainen en trainen om zich jaarlijks op een stuk of 3 cyclo’s te focussen. Nee, het liefst elke week koers. Zodoende The Best of both worlds, elite koersen en cyclo’s.

Als lid van het Englebert Cycling Team reed hij de afgelopen jaren al zeer verdienstelijk in vele 1.18 elite koersen. “Ja, en vanaf dit jaar mag ik ook in menig uitdagende 1.12 koers uitkomen”. “Ehh, hartstikke leuk voor je Kristof. Echter van de cyclo discipline heb ik wel wat kaas gegeten, maar met het wielerwereldje waar je het nu over hebt ben ik totaal onbekend”. Dat was eind vorig seizoen. Inmiddels ben redelijk bekend met het elite circuit waar hij zich in ophoud. Op zijn mooie en overzichtelijke weblog zijn kalenders te ontwaren, diverse relevante links en middels zijn koersverslagen, ondersteunt met foto’s en filmpjes van zijn vader Jon krijg je een leuk inkijkje in zijn bestaan als elite en cyclorenner.

Zijn zelfgekozen bijnaam, Bealach, moest ik even googelen. Deze bleek de tweede grote passie in zijn leven te onthullen. Toch zat ik ernaast, want hij zit niet op de MTB te crossen in zijn geliefde omgeving aan de andere kant van de kanaaltunnel. Nee, bij zijn avonturen in de heuvels/bergen in Wales en Schotland trekt hij een paar stevige hiking schoenen aan. Mooie lange wandeltochten waar hij net als op de fiets intens van kan genieten.

Wielfaert zijn plannen voor 2011

Net als de voorgaande jaren zal Wielfaert weer present zijn bij een scala aan Belgische cyclo’s. Daarnaast gaat hij in 2011 cyclotechnisch de landsgrens passeren. De Criq wordt dit jaar ingeruild voor de Noord Franse La Laurent Desbiens en een weekje later staat hij in Luxemburg aan het vertrek bij La Charly Gaul.

Daarnaast natuurlijk wekelijks een uitdagende (lees hier net als bij Spysschaert: Een pak hoogtemeters) elitekoers. Voorlopig hoogtepunt van dit seizoen was het Provinciaal Kampioenschap Villers-le-Temple waar hij tweede bij de Masters A werd.

In de GF Ardennaise aankomende zondag aast hij op een top 10 notering. Het wordt dringen in dit deelnemersveld, maar het zit er zeker weer in. Alvast veel succes.

Cyclobenelux dankt Kristof voor zijn openheid bij het opstellen van een waarheidsgetrouw profiel en zijn vereerd dat hij is ingegaan op ons verzoek een rennersprofiel op te stellen.

Tags:Kristof Wielfaert