De renners waren vertrokken uit La Roche. 18km verder en een half uur later kwamen ze alweer langs. Het eerste peloton van ongeveer 70/80 man vloog onder aanvoering van Tino Haakman de cote de Hives op.

Het eerste peloton, Christian, 2e peloton en 3e peloton

Christian van Doorn van cycloteam was een van de eerste pechvogels. Lek in de tweede afdaling en zodoende tussen het eerste en tweede peloton beland en veroordeeld tot een inhaalrace. Geen onverdienstelijk achtervolging. Christian finishte als 54e. Het tweede peloton van dezelfde omvang begonnen een kleine minuut later aan de beklimming. De derde groep, een minuutje daarachter, bestond uit wel 150 man.

Na de Hives volgt een lus van 50km met 6 beklimmingen. Behoudens een korte uitloop poging van Diseviscourt en Nuyens, waar Canoy nog even achteraansprong, bleef het eerste peloton in takt tot de beruchte Mur de la Vélomediane. Het tempo werd opgeschroefd tot wel 15 a 16 km per uur en 20 man reden weg uit het eerste peloton. Canoy zijn ketting lag er af, maar na een achtervolging kon hij toch nog bij de kopgroep aansluiten (lees zijn uitgebreide relaas). De Hives werd vervolgens weer afgedaald en daarop volgde de tweede passage in La Roche. Bij de kerk naar rechts en de kasseienstrook op.

Foto’s Gohette

De Gohette is het eerste monster van de loodzware drieluik. Na de kasseien blijft de asfaltweg continu met een hellingshoek van 11% stijgen tot het kerkhof boven. Slechts 300 meter afdalen en de tweede verticale strook dient zich aan.

Op Cote du Parc a Gabier waren de 20 nog samen (foto links: uiterst links Diseviscourt en uiterst rechts Deurbroeck met daarachter Bury). Arnaud Croisier liet de groep even lopen en volgde op 10 seconden. Achter de koplopers meer dan 100 groepjes en eenlingen, allen strijdend, in gevecht met zichzelf en op zoek naar persoonlijke glorie. De een nog met een verassend soepele cadans de ander harkend en vierkant draaiend, op zoek naar het ritme wat helaas niet meer gevonden werd. Sommige passeerde me uitermate opgewekt en schijnbaar onaangedaan zoals Sven VanStrythem, andere met een grimas waar ik een beetje bang van werd.

Weer een korte afdaling en de Haussire op. Met een ongelofelijke power output van continu boven de 400 watt en onder aanvoering van met name Bury spatte de kopgroep uiteen. Op de Samree probeerde ieder voor zich de aansluiting met de voorsten te houden. Bury, Deurbroeck, Diseviscourt en de profrenner Maxime Monfort kwamen als eerste boven, gevolgd door Canoy en Houben en vlak daarachter Spysschaert en Mottet. Enkel Wolfkamp en de viervoudig winnaar van de Criq, Tino Haakman, konden na een korte achtervolging nog bij de 8 aansluiten. De slag was geslagen. Uit het achterveld zou niemand meer terugkomen en deze 10 heren gingen voor de dagzege strijden.

De finale van de Criquielion 2010

De kopgroep maalde stevig door, maar ze reden elkaar niet aan flarden. 30km verder, nog voor col du Rideux muisde Deurbroeck op kousenvoeten uit de kopgroep weg. Deurbroeck reed sterk en de meeste achtervolgers waren verbaast dat ze ondanks de samenwerking niet dichterbij kwamen. Op de col du Rideux (110km) liep hij nog iets verder uit. Dit was het moment voor Bury. Hij voerde het tempo dusdanig op dat hij de rest van de groep uit het wiel reed en nog voor de top kon aansluiten bij Deurbroeck. Montfort was benieuwd hoe de koers zich verder zou ontwikkelen, reed naar de twee toe en nam plaats in derde positie.

De 7 achtervolgers, onder aanvoering van Haakman en Diseviscourt, draaide aardig rond, maar de beide Bart’s waren ontketend en de voorsprong liep op tot ruim anderhalve minuut. Op de Waharday voelde Haakman zich de beste van de 7 en begon serieus de achtervolging op de beide Belgen in te zetten. De sterke Wolfkamp en Houben konden op de top bij Haakman aansluiten en Canoy na de afdaling. Diseviscourt, Spysschaert en Mottet waren gezien.

Even later doemde de laatste zware beklimming op. Cote de Beffe. Bury en Deurbroeck bleven onverminderd samenwerken maar de vier kwamen naderbij. Op de lange rechte strook van de Beffe zagen de vier de twee op ongeveer 200 meter rijden. Met een snelheid op de Beffe van ongeveer 15km per uur was de achterstand hier nog 45 a 50 seconden. Met de twee in het vizier kreeg Haakman vleugels en schakelde bij. Canoy paste en even later reed Haakman ook Wolfkamp en Houben uit zijn wiel. Op de top was de voorsprong tot onder de 30 seconden geslonken.

Bury, Deurbroeck en Montfort op de Beffe. De achtervolgers net achter de bocht.

Bury en Deurbroeck waren compleet verrast toen ze omkeken en zagen dat Haakman zich bij de drie had gevoegd. Dit kwam mede omdat de koersdirectie vlak daarvoor nog een voorsprong van anderhalve minuut had gecommuniceerd. Na de afdaling van de Samree stormden de drie af op de finish lijn. Haakman heeft een ferm eindschot. In 2008 wist hij in de sprint Michel Snel achter zich te houden en als winnaar over de meet te komen. Zo ook afgelopen zaterdag. Haakman won de sprint voor Deurbroeck en Bury en de Criq koning behaalde hiermee zijn 5 overwinning in de Criquielion. Een puike prestatie. Anderhalve minuut na de drie won Houben de sprint van Wolfkamp.

Haakman en daarachter Deurbroeck, Bury en rechts Houben en Wolfkamp

Tot 4 uur na de winnaar kwamen eenlingen solo over de meet of in kleine groepsformaties. Allen voldaan en zo trots als een pauw over de eigen heroïsche prestatie. Zo werd ook deze net als alle voorgaande edities een omgekeerd evolutionair proces. Zie het gehele startveld als 1 organisme dat zich op de eerste beklimming tot een lange slang uitrekt. Boven op de eerste beklimming valt het organisme uiteen tot losse organen, de pelotons van 60 tot 150 man. Na de drieluik in La Roche vallen de organen weer uiteen tot moleculen op de Samree, de groepjes van 5 tot 20 man. Op de Ridieux, Waharday of Beffe barsten uiteindelijk de laatste moleculen uit elkaar en stormen de individuele atomen op de finish af. Velen finishen solo, een aantal sluiten een pact met andere atomen en nemen met hun partners in crime gezamenlijk de laatste afdaling. Zo komen er toch ook nog een paar kleine moleculen aan in La Roche. Bij de after party met bier en braadworst klonteren alle atomen weer bij elkaar en is het cyclo organisme weer compleet.

De cyclobenelux nabeschouwing en de Criq van de kameel en Spek volgen later. Spek, wie is dat?

Tags:Bart Bury, Bart Deurbroeck, Jos Wolfkamp, Kristof Houben, La Vélomediane Claude Criquelion, Tino Haakman