Zaterdag 21 augustus was het zover. De 1e editie van de 2e nieuwe Ardennen cyclo dit jaar.

De naam, La Magnifique. De organisatie, magnifique. Bikeorganisations heeft met deze cyclo de renners op hun wenken bedient. Het parcours was meer dan uitdagend. Voor de meeste cyclorenners zijn de zuidelijke Ardennen onbekend terrein, maar ik kan deze cyclo  alle renners voor volgend jaar van harte aanraden. Jan Penen (organisator)  had een schitterend parcours uitgezet. Gelijkmatige lopers werden afgewisseld met zeer pittige kuitenbijters. Daarnaast was de foerage tip top verzorgt en de seingevers en de Weg Kapiteins op de motoren voerde hun taak op hoog niveau uit. Zodoende konden alle renners in volle vaart van dit nieuwe cyclo avontuur genieten, zonder hinder bij kruisingen en afslagen. Heerlijk, het ware koersgevoel kwam in alle cyclo beesten naar boven.

De Weg Kapiteins en de vrijwilligers bij de foerage posten waren er klaar voor. Net als de renners!

Aangezien slechts 7 weken geleden bekend werd dat La Magnifique georganiseerd zou worden, stond er bij
1e editie nog geen grote schare deelnemers aan de start. Maar de ‘nieuwsgierige’ cyclo voorhoede was goed vertegenwoordigt op deze zonovergoten zaterdag. Overigens een luxe voor de deelnemers die niet in de
kopgroep zaten, want bijna elk groepje renners werd begeleid door een motor.

De Koers

2 minuten, 30 seconden, 3, 2, 1 en Jan Penen liet met een mooie luide stemverheffing de renners vertrekken.
De ‘knal’ een fractie later, was niet het officiële startschot, maar een klapband en zodoende kon 1 renner al
direct zijn top 20 ambitie bijstellen. Een groot peloton kwam boven bij de eerste beklimming, daarachter
vormde zich de kleinere groepjes. Op de Cornimont werd er flink gekoerst en vormde zich een 9 man tellende
kopgroep die tot de beklimming van La Maka (78km) bijeen bleef. 9 man, het scheelde een fractie of het
waren er 8 geweest. In de afdaling van La Grotte brak Pilip Speybrouck uit en kon de bocht niet meer houden.
Met 60km per uur stuiterde hij, met de voeten uit de pedalen, door de onregelmatige berm. Jan Winters van
Veltec en ondergetekende reden achter de kopgroep en hielden ons hart vast. Filip gooide zijn stuurmanskunsten
in de strijd en kon zichzelf op miraculeuze wijze weer op het juiste spoor brengen. 2 minuten later kon hij de
aansluiting weer vinden.

deze moeilijke bocht passeerde ze zonder problemen, Filip kan weer aansluiten na enig kunst en
vliegwerk en rechts aan de voet van La Maka.

La Maka. De beide Bart’s (Bury en Deurbroeck) waren allerminst van plan met de groep naar de finish te rijden
en voerde het tempo gestaag op. Nou ja gestaag, het tafereel wat zich voor mijn ogen afspeelde zou bij de Britse wielercommentator doorgaan onder de term ‘Putting The Hamer Down’. Ze reden hun 7 medestrevers stuk
voor stuk uit het wiel en kwamen 30 seconden voor Ralph ‘Chrono’ Diseviscourt boven.

La Maka (op de top)  Bury en Deurbroeck, vlak daarachter de luxemburger Diseviscourt

De overige leden van die in de kopgroep zaten en helemaal rechts Dimitri Jongeneel. Uit de
achtervolgende groep ontsnapt op La Make en als 10e boven. Helaas miste hij vervolgens een afslag.

De eerste achtervolgende groep. Met links Didier Bouwmans, na zijn geslaagde debuut bij het Alpenbrevet,
nu ook goed in La Magnifique. Direct daarachter Valentino Roncada die uiteindelijk knap 9e werd.

Dit zou de definitieve ontsnapping worden en de beide Bart’s zouden samen voor de winst gaan strijden vanaf
kilometer 85. Zo verliep het niet, want helaas zit een ongeluk in een klein hoekje. Een afdaling verder sloeg het
noodlot toe, een automobilist gaf geen richting aan bij het afslaan. Bury kon er nog net langs, maar Deurbroeck
werd getoucheerd en kwam ten val.

Gelukkig zonder erg, maar na fietsinspectie samen met Bury moest hij de strijd helaas staken. Bury werd
zodoende achterhaald door Diseviscourt, Croisier, Enckels, Coopman, Wielfaert en Speybrouck. Slechts voor
korte duur want Bart Bury bleek een klasse apart. Op de eerstvolgende helling ging hij er wederom vandoor en
kwam met maar liefst 6 minuten voorsprong solo over de meet. Achter Bart een mooie strijd voor de overige ereplaatsen. Diseviscourt won de sprint van Croisier en Enckels en legde beslag op de tweede stek. Uitermate
content over deze prestatie en al uitkijkend naar de Criquielion volgende week. Net als Croisier die volgende
week ook present is

Coopman kampte vanaf de monsterlijk steile beklimming Le Saty (115km) met flinke krampaanvallen. Hij verbeet
de pijn, vermande zich en vocht zichzelf terug tot in het wiel van Wielfaert. Filip Speybrouck finishte een klein
minuutje achter de nummers 5 en 6. Vier minuten achter Filip druppelde de rest van de cyclo krijgers over de
meet.  Bijna allen dik tevreden en positief verrast door deze schitterende cyclo. Ook goed om te zien dat Olivier Troubleyn er weer bij was. Begin juni brak hij zijn pols na een val met de motor en zag hierdoor zijn seizoen
ambities in rook opgaan. Net op tijd terug voor de najaarcyclo’s.

Wielfaert op de laatste meters van Le Saty, Coopman kan even later weer aansluiten. Daarnaast
Diseviscourt. Rechts de winnaar van de dag, Bart Bury, samen met de kameel van cyclobenelux.

Alle dames die gestart waren hebben gewonnen. De Nederlandse cyclorenster Ingrid Haast en Belgische
licentie rijdster Mariska Breyne, die een criterium vrij weekend had en zodoende haar cyclo debuut maakte,
waren beide de eerste en enige in hun leeftijdscategorie. Beide toevallig op de blitse roze Pinarello, met
bijpassende kleding.

Na de finish

Na de finish kwam ik in gesprek met de vader van Kristof Wielfaert. Ik had hem onderweg gezien toen hij zijn
zoon een bidon aanreikte. Al snel filosofeerde we over de snelste strategie om bij een foeragepost je bidons te
vullen en kwamen tot de conclusie dat het aanreiken van een bidon, aan de kant van de weg, een luxe is voor
de renners. Na ons afscheid keek ik nog eens goed om me heen en ontwaarde vele trotse ouders die in diverse
cyclo’s de steun en toeverlaat zijn van hun zoon en op strategische punten staan opgesteld om bidons aan te
rijken. Zodoende een kleine compilatie van de mensen achter de cyclorenners.

Arnaud Croisier met zijn vader, Deurbroeck met zijn ouders en Filip Speybrouck trekt heel Europa door met zijn vader. Kortom de toppers achter de renners.

Wij van cyclobenelux hebben weer een top dag beleeft en danken iedereen die hieraan heeft bijgedragen. Tot
volgende week!

Tags:Arnaud Croisier, Bart Bury, La Magnifique des Ardennes, Ralph Diseviscourt