Via Col de Bramont richting het dak van de koers

Op de Col de Bramont was het spel op de wagen. Frederic Coopman voerde, soepel spelend op de pedalen, het tempo op. Het peloton van 80 man werd door zijn noeste kopwerk zienderogen uitgedund. Onder de ‘slachtoffers’ zijn Veltec teamgenoot Oege Hiddema. Oege was nog niet volledig hersteld van zijn zware val in La Ventoux, maar zou in het verdere verloop van Les 3 ballons zich nog tweemaal met succes als meesterknecht manifesteren (hierover meer in het dames verslag)

Nadat de top van de Bramont geslecht was dook Frederic de korte afdaling in om vervolgens met een bloedgang rechtsaf de Route des Américains op te stormen. Dit tempo was voor de meeste leden van overgebleven kopgroep te veel. Kans om hierna terug te keren werd uiterts moeilijk want Bart Bury en Edouard Lauber nestelde zich op kop en lieten het tempo op deze beklimmingen (stijgingspercentage boven de 8%) niet meer onder de 20km per uur zakken! Dit overigens niet in een gelijkmatig tempo, Lauber en Bury plaatste een paar stevige tempo versnellingen en stelde de concurrentie zwaar op de proef.

Boven aangekomen dook de nog 14 man tellende kopgroep de mist in op de glooiende Route des Crêtes. Alle favorieten zaten nog van voren. Maar ook Dirk Jansen zat er, na zijn debuut vorig jaar, ditmaal straf bij. Het tempo stokte wat, echter waren ze op de top van grand Ballon niet achterhaald en hadden anderhalve minuut voorsprong op de eerste groep achtervolgers.

De Hundsruck

Leblacher (vorig jaar 4^e en oud prof van FdJ) dook alla Salvoldelli de afdaling in en was de enige die het groene stoplicht haalde voor Goldbach. Aangezien de rest genoodzaakt was om even de voeten aan de grond te zetten voor het rode stoplicht, kreeg Leblacher een aardige voorsprong cadeau bij aanvang van de Hundsruck. Lauber was woest en vastberaden Leblacher in de beklimming te achterhalen. Bij elke tempoversnelling van 450watt (afgelezen van de wattagemeter van Bas Canoy: lees hier zijn relaas) keek hij even achterom om de schade te inspecteren. Bij zijn derde versnelling moest ook Bas  lossen en kon enkel Bart Bury het snoeiharde tempo van de ontketende fransman volgen en af en toe overnemen. Zodoende kwam Leblacher al snel weer in zicht en kwamen ze met drie man als eerste over de top.

De drie met Bart Bury op kop

1 minuutje achter de koplopers passeerden de eerste achtervolgers. Een groepje van  5 man (Michel Snel, Bas Canoy, Arnoud Croisier en de fransmannen David Polveroni en Frederic Frech). 30 seconden daarachter kwam Frederic Coopman boven en vervolgens Dirk Jansen. Sander Smit en Valentino Roncada kwamen als 11^e en 12^e over de top.

Michel, Sjef en Bas in de achtervolgende groep van 5. Daarnaast Frederic Coopman en Dirk Jansen

Lauber ontketent richting slotklim

Gaandeweg kreeg Bart Bury door dat de lokale favoriet, Edouard Lauber, door het publiek op handen werd gedragen en luidkeels aangemoedigd. Zo ook in Sewen aan de voet van Ballon d’Alsace en tevens de woonplaats van Lauber. Het moraal van Lauber steeg hierdoor naar grote hoogte en hij was geenszins van plan met zijn drieën naar de voet van de slotklim te rijden. Leblacher was door zijn reserves heen en moest al snel lossen bij de eerste serieuze tempoversnelling van Lauber. Hij reed genadeloos hard door en Bart restte niets anders dan zo lang mogelijk aanklampen. Bart, niet van plan de gehele beklimming in het rood te rijden, liet 2 kilometer voor de top los en had aldaar een achterstand van 45sec. Op 30km voor de streep was de achterstand gegroeid tot 2m21sec.

Aangezien Bart aan de voet van la Planche des Belles Filles nog steeds op 2m20sec achter Lauber reed, veronderstelde hij dat de tweede plaats het hoogst haalbare was. Hij nam nog wat voeding en drank tot zich en was vastberaden om nog eens de gashendel open te trekken op de slotklim. Deze ging hem beduidend beter af dan in de voorgaande editie.

Mede door de snelle updates van het tijdsverschil met de koploper, door de koersdirectie, werd het nog een razend spannende finale. Bart vloog omhoog en zelfs op de steilste stroken, wisselend tussen de 21 en 23 achter, realiseerde hij nog een snelheid tussen de 15 en 16km per uur!! Ook het publiek langs de weg riepen Bart toe dat Lauber al zijn kruit reeds verschoten had en inmiddels vierkant aan het draaien was. 2m20sec werd al snel anderhalve minuut en een kilometer voor de meet kreeg hij de zwalkende Lauber in het vizier, die zijn jeugdige overmoed duidelijk op de slotklim moest bekopen. Bart had het niet meer durven dromen maar hij ging erop en erover en kon zo zijn eerste winst in een grote buitenlandse cyclo op zijn palmares bijschrijven. Een puike prestatie van de amicale Belg. ( lees hier zijn koers relaas)

De top 3 op de slotklim: Bart Bury, Edouard Lauber en  Michel Snel (helaas van hen geen eigen foto’s, ik arriveerde iets te laat aan de voet)

Leblacher werd door de 5 achtervolgers ingehaald en op de slotklim kon Michel Snel zijn tegenstrevers van zich afschudden en kwam netjes als derde over de meet. Met verder Arnaud Croisier, Frederic Coopman, Sjef Graafmans en Van Impe was de Benelux met 5 man vertegenwoordigd in de top 10.

Dirk Jansen en de winnaar ontspannen na de finish. Tijd om een paar nieuwe kennissen op te doen!

De uitslag analyse van de overige Belgen en Nederlanders en het damesverslag van cyclobenelux volgen morgen. De uitgebreide fotocollage in de loop van de week. Veel mooie foto’s op de slotklim.

Tags:Les 3 ballons