De 'top' Criquielion van cyclobenelux en de kameel
Geplaatst in Kameel traint!, Kort Nieuws, Nieuws, Renners, Verslagen Cyclo's door Paul de Jong met Geen reacties
De kameel met cyclo makkers die elkaar in koers niet hebben gezien. Daar is de Criq afterparty voor!! (Bury, Even, De Jong en Weernink)
Onze Criquielion begon daags ervoor met een bijna 6 uur durende autorit vanuit Amsterdam. Een paar spatjes regen en je rijd al snel stapvoets op de A2. Maar ach, dit is de Criquielion en zodoende waren we na aankomst de 2 uurtjes file snel vergeten. Ons Hotel leek eerder op een boeren schuur en de kamers, met krakkemikkige camping bedden, waren weggestopt op de muffe hooizolder. Maar ach, dit is de Criquielion. Het ontbijt was overigens wel tip top en om kwart voor acht reden we richting La Roche. Paul met zijn fiets 4 kilometer voor de start afgezet, zodat hij nog even warm kon draaien, en vervolgens heb ik in het bomvolle La Roche de auto dubbel geparkeerd. Kans op een boete aanwezig. Maar ach, dit is de Criquielion en daar wou ik geen seconde van missen.
Paul zijn Criq
Criquielion, startrij, Hives en Parc a Gabier.
Terwijl Criquielion zelf nog even het startpistool controleert, stond Paul uitermate ontspannen in de startrij met Bas Canoy. “Bosman ook”? “Ja Bas, Bosman, Van Schaik en alle andere van de oude garde rijden elkaar nog elke zaterdag in de wielen op de baan te Sloten”. Voor zowel Bas als de gebroeders De Jong was deze wielerbaan de eerste kennismaking met het peloton rijden op pinkafstand. De drie kwartier vlogen om en voor hij het wist luidde het startschot en begon Paul aan zijn 6e Criq.
Paul kon zich in het eerste uurtje goed handhaven en reed een groepje verder van voren op de Hives dan vorig jaar. La Magnifique, de week ervoor, hadden de benen goed gedaan. De Muur, op 60km, was net als in alle voorgaande edities wederom een martelgang. Dit jaar overigens wel gewoon in de 39/27 en niet zoals vorig jaar, “ik voelde al dat er iets niet klopte”, in de 53/27. In de afdaling de benen laten herstellen en in La Roche rechts de drieluik opgedraaid. Paul maalde aardig rond op de steile stroken en toen hij me passeerde op de top van Parc a Gabier oogde hij nog redelijk fris. Niet die zure pijnlijke grimas die hij vorig jaar op zijn gelaat wist te toveren. Op de Samree belande Paul in een aardig groepje van een man of 20. In de twee daaropvolgende uren voltrok zich hetzelfde tafereel als de week ervoor. Van een van de mindere klimmers uit zijn groepje ontpopte hij zich gaande weg tot een van de betere. Zodoende was hij zich alweer aan het voorbereiden op een feestelijk finale uurtje. Nee, toch niet op de Beffe, maar op de voorlaatste beklimming kon hij zich niet meer inhouden en reed bij zijn tegenstrevers weg.
Bovenste rij: Wolfkamp, Houben, Koren en Schittecatte
Onder: Roncanda en Plancke, Nuyens en Diseviscourt, Olthuis en de kameel
Ik stond 200 meter achter de finishlijn opgesteld om een praatje te maken met de renners. 257 renners gingen Paul voor. Jos Wolfkamp reed wederom beresterk en kwam als 5e over de meet. Kristof Houben, uit de ‘MTB stal’ van Fons Moors, is dit jaar als cyclo specialist doorgebroken. Vorig jaar nog 37e in La Marmotte. Dit jaar 12 en een mooie 4e plaats in de Criquielion. Jochem Koren reed ook een top Criquielion. Volledig hersteld van zijn valpartij in La Marmotte, reed hij zaterdag 11 minuten sneller dan zijn voorgaande persoonlijke toptijd en finishde als 39e. “Ik ben pas 27 Rob, er zit denk ik nog meer in”. “Ik ben benieuwd Jochem”. Bram Schittecatte reed ditmaal zonder panne de koers uit en kwam als 111e over de meet. De teleurstelling van de klapband, 200 meter na de start in La Magnifique, allang vergeten. 11 minuten na de eerste vrouw, Esther Olthuis, kwam de kameel na 5u41mn over de meet. Niet onder de beoogde 5u30mn, maar meer zat er niet in en hij is uiteindelijk dik tevreden met zijn prestatie.
De Criq van Spek
Spek na ontvangst bidon (Gohette) en rechts met Raoul Boot (samen het art team van cyclobenelux)
Niet enkel Paul en ondergetekende waren van cyclobenelux aanwezig. Nee ditmaal was de voltallige delegatie present bij de Criq. Erik Spek (Spekkie, webdesigner cyclobenelux) beleefde afgelopen zaterdag zijn cyclo debuut. Na vele toertochten in de afgelopen jaren, groeide ook bij hem de behoefte om zijn benen eens in een competitieve fietsdiscipline te testen. De Criquielion is, qua parcours en ambiance, een uitstekende cyclo om je vuurdoop te beleven. Lichtelijk bevreesd door de gecommuniceerde stijgingspercentages die hij voor de kiezen zou krijgen ging hij iets te gedoseerd van start. Maar achteraf bezien heeft hij dat als prettig ervaren. Doordat hij de Criq rustig aanving, had hij net als Paul nog wat overschot voor een leuk finale uurtje. Spek finishte trots binnen de 6u30mn. Blijft het bij deze eenmalige kennismaking? Welnee, Spek heeft al snode plannen om volgend jaar de goud grens van 6u5mn aan te vallen. Een nieuwe cycloheld is opgestaan en vanaf zaterdag is de kameel niet meer alleen en is cyclobenelux een tweemansploeg geworden.
Weernink, Carpaij en De Nayer. Rechts de groep waar ze in reden (foto: cycloteam.nl)
De drie bovenstaande heren gingen uitermate amicaal met elkaar om na de finish. Ik zag gelijk wat hieraan vooraf gegaan moest zijn. En inderdaad, zo zie ik het graag, de drie zaten in de groep achter de eerste 20 en hadden in het laatste uurtje een samenwerkingspact gesloten. Een pact dat tot het einde stand hielt en zo mochten ze met een groep van 8 om de plekken 17 tot 25 strijden. Chapeau heren.
Na de Criqiquielion
Na La magnifique heb ik afgelopen zaterdag mijn fotocollectie vaders en zonen uitgebreid. Te beginnen met John Wielfart, die zijn zoon Kristof ondersteund met bidons en de man is die me op het idee bracht om deze collectie aan te leggen. Daarnaast Bury met zijn trotse vader. Jochem was niet als enige van de familie Koren van start gegaan, ook zijn broer Jim en zijn vader reden een sterke Criquielion. Dus niet enkel troste vaders, ook trotse zonen ditmaal.
De worsten, de echte Criq, Moors, Bury, Nuyens en ondergetekende, rechts de heren van cycloteam.nl
Na de Criq, de Criq afterparty. Niet het gebruikelijke bordje pasta met een energiedrankje. Nee eerst lekker douchen en dan een braadworst en een paar biertjes. Criquielion zelf gaf het goede voorbeeld. Nadat de renners een beetje op adem waren gekomen vloeide het gerstenat rijkelijk. De Criq afterparty is een etappe die ondergetekende op het lijf geschreven is. Na een ferme snok was ik gedemarreerd en lag al snel, met een paar biertjes voorsprong, op kop. Na de prijsuitreiking ook nog met de voormannen van cycloteam.nl gesproken. Christian van Doorn en Leon van der Ster hebben afgelopen weekend, niet enkel hun cyclo kwaliteiten getoond, maar ook hun organisatorische skills voor het team.
De Criquielion was voor ons weer een top cyclo ervaring en wij danken iedereen die aan de feestvreugde heeft bijgedragen. Paul staat overigens nog steeds op scherp. Zodoende zijn we aankomende zondag alweer present bij La Charly Gaul in Luxemburg. Tot zondag.
