Nog eenmaal vlammen dit seizoen en zichzelf verbazen. Maak daar twee maal van! Paul heeft afgelopen zaterdag namelijk al gevlamd, en zichzelf positief verrast.

<a href=”http://cyclobenelux.com/site/wp-content/uploads/DSC01458-kopie-1.jpg”><img title=”DSC01458 – kopie-1″ src=”http://cyclobenelux.com/site/wp-content/uploads/DSC01458-kopie-1-200×300.jpg” alt=”" width=”200″ height=”300″ /></a>
<h3>De kameel in La Magnifique</h3>
Op de 1^e helling moest hij de eerste 50 man laten lopen, waren zijn winstkansen verkeken en reed voor spek en bonen mee. Welnee, Paul heeft nog nooit de kop van de koers gezien, rijd zijn eigen cyclo en levert strijd met de concurrentie op zijn eigen niveau. Nou ja eigen niveau, dat niveau van Paul transformeert gaandeweg de koers. Ik verklaar me nader.

Paul heeft een belabberd piekvermogen en is zodoende veroordeelt tot aanklampen in het eerste uur, kan tempoversnellingen niet volgen, blij als de eerste groep uit beeld is en zijn ‘eigen’ groepje gestalte krijgt. Op dat moment in de koers begon Paul zijn cyclo pas echt. De samenwerking in de 25 man tellende groep kwam helaas niet echt tot stand. Paul is echter de beroerdste niet en zette zich wissellend met drie andere op de vlakke stukken op kop om er snok aan te geven. Op de beklimmingen in het eerste uur voelde hij zich duidelijk een van de mindere van de groep, een bekend gegeven waar hij allang niet meer van opkijkt. Zijn uurtje moest tenslotte nog komen, het laatste uur.

De groep verteerde de heuvels in een gelijkmatig tempo, niemand deed de ander echt pijn en de 25 man bleven samen tot La Maka. Op La Maka (78km) werd het tempo dusdanig opgevoerd dat de groep werd gehalveerd. Zat Paul hierbij? Jazeker, La Maka zat in het derde koersuurtje en dan zijn Paul zijn benen warmgedraaid en rijd met de betere van de groep omhoog.

<a href=”http://cyclobenelux.com/site/wp-content/uploads/DSC01425-1.jpg”><img title=”DSC01425-1″ src=”http://cyclobenelux.com/site/wp-content/uploads/DSC01425-1-300×200.jpg” alt=”" width=”300″ height=”200″ /></a>Een verse bidon, boven op La Maka.

Le Saty. 7 man over. Afvalrace optima forma. Samen met Peter Haenebalcke in de staart van de groep de extreem steile strook opgedraaid en terug naar de 26 geschakeld. Peter en drie andere klommen wat vlotter en Paul hing aan het elastiek. 20, 30 meter, meer mag het niet worden. 8,1km, 8km, oeps 7,9km, even staan en bijschakelen. Nadat hij de aansluiting met de drie weer had gevonden stormden ze gezamenlijk op de volgende beklimming af. Halverwege cote du Palin voelde hij het. “Ga ik het doen of wacht ik nog even”. Hij hoefde niet te beslissen, zijn cyclo instinct was hem voor. Op de uitloper schakelde hij direct naar het buitenblad waarmee hij zijn groepsgenoten verraste. 13km vol gas richting finish, his finest cyclo experience this year. Solo finish, 5u2mn.  “He he, eindelijk weer super Rob, ik was even bang dat ik het kwijt was. Dit laatste uurtje was puur smullen”.

De laatste maal dat Paul zich zo sterk voelde als in La Magnifique was al meer dan een jaar geleden. Les 3 Ballon 2009 verliep volgens een soortgelijk scenario. Die dag had hij zich wel even de cycloheld gevoeld, een gevoel dat hij nu ook aan La Magnifique heeft overgehouden en waarmee hij richting de Criq vertrekt.

Hou dat gevoel vast broertje, ik ben trots op je. Jij doet wat ik helaas niet meer kan, maar met je fietsprestaties bevestig je voor mij wel wat erin had gezeten. Dat geeft mij weer een super gevoel.

Advies voor de renners die zaterdag in de Criquielion bij de kameel in het groepje zitten. Let goed op! Boven op de Beffe gaat hij los!

<a href=”http://cyclobenelux.com/site/wp-content/uploads/DSC01471-kopie-1.jpg”><img title=”DSC01471 – kopie-1″ src=”http://cyclobenelux.com/site/wp-content/uploads/DSC01471-kopie-1-150×150.jpg” alt=”" width=”150″ height=”150″ /></a>Gister laatste rondje losrijden, nu twee dagen de benen omhoog en zaterdag knallen!