Personalia

Naam: Dimitri Jongeneel
Leeftijd: 32
Lengte: 188cm
Gewicht: 74kg
Vetpercentage: 12,9% november 2009, 8,5% augustus 2010, (op basis van Formule YMCA)
Woonplaats: Utrecht
Leefsituatie: Al jarenlang gelukkig met vriendin
Wielerclub: Gaul!
Cyclo fiets: Pinarello Dogma 60.1 Caisse d’Epargne
Trainings fiets: Pinarello FP2 ·
Website: www.gaul.nl

Afbeelding van een Dogma en met vriendin Fleur op de golfbaan.

De cyclo CV van Dimitri Jongeneel:

Onderstaand een overzicht van zijn cyclo prestaties. (uitslag met kleur = link naar artikel cyclo)

Cyclo CV: Dimitri Jongeneel	2009		2010
	plaats	tijd	plaats	tijd
cyclo-toertochten
Steven Rooks Classic	466	6:12	49	5:07
cyclosportieven
Nederland
Shimano Fiets Challenge	590	5:45	26	4:29
Belgie
GF Eddy Merkcx			34	5:26
La Magnifique des Ardennes
Frankrijk
Cingle de Mt. Ventoux	7:20
La Marmotte*			37	6:24
Italie
GF Marco Pantani	403	8:21
*tijd Marmotte 2010 zonder afdaling Glandon
*** tot 2009 GF Eddy Merkcx

Doelstellingen 2010:

Dit seizoen had ik mij de : Shimano Fiets Challenge, Steven Rooks Classic en de Ötztaler Radmarathon als doelen gesteld. Na een valpartij in de SFC, uitgeloot te worden voor de ORM en de SRC in het nieuwe concept als toertocht met Gaul! gereden te hebben, althans : Ik heb me tot de voet van La Redoute weten te bedwingen, is er van die originele doelstellingen weinig terecht gekomen. Het voornaamste doel van dit jaar, dat feitelijk een leerjaar is, was echter om progressie te maken en in die opzet ben ik ruimschoots geslaagd en heb ik mijn programma daarop aansluitend gaandeweg uitgebreid.

zoek de verschillen: links 2009 en rechts 2010

Hoe het begon:

Het is eigenlijk allemaal het gevolg van een tijdens een avondje doorzakken met vrienden aangenomen uitdaging om de Gran Fondo Marco Pantani te gaan rijden. Het op peil brengen van het daarvoor benodigde niveau en de daarbij gepaard gaande verbeteringen bevielen me zeer en smaakte naar meer. Voor wat betreft mijn uitdager: Die werd ingehaald tijdens mijn laatste afdaling naar Aprica terwijl die nog bezig was met zijn voorlaatste afdaling.

Op de Stelvio in 2009 en de toertocht RvV 2009

Prestatie doelstelling:

Aan het begin seizoen 2009 maakte ik me nog druk om zaken als het uitrijden en maar niet van de fiets moeten, dit seizoen ben ik begonnen met top 100 ambities met wellicht een uitschieter naar de top 50. Beide doelstellingen zijn ruimschoots behaald en aan de zuinige kant gebleken, ik heb het niet zo op valse bescheidenheid en ben heel eerlijk als ik stel dat ik mijn verwachtingen ver overtroffen heb,nu moet ik echter wel waken om niet ineens te gaan denken dat ik dit soort stappen kan blijven maken, laten we het houden op handhaving van de huidige positie en proberen om ergens een uitschieter te bewerkstelligen.

Met Rob Even. Cingle de Mt. Ventoux 2009 (3 maal Ventoux)

Op verlanglijstje 2011: Maratone dles Dolomites en Ötztaler Radmaraton

Sportactiviteiten verleden: Alle pogingen van mijn vader ten spijt ben ik, net als hij, veel te laat begonnen met fietsen. Zijn slinkse plannen om mij eerst middels een BMX en later via een MTB het wielrennen in te lokken zijn beide jammerlijk mislukt. Ik heb echter wel altijd veel aan andere sporten gedaan, in chronologische volgorde: zwemmen, honkbal, tennis, golf en nu dus de fiets. Een gevalletje van: “Het bloed kruipt…”. Een mooi detail vind ik overigens wel dat ik met mijn laat gevonden enthousiasme voor het fietsen de trigger ben geweest om mijn vaders enigszins op de achtergrond geraakte wieleractiviteiten nieuw leven in te blazen, op dit moment van schrijven zit hij in Italië om hoogtemeters te maken voor een WK voor 60 plussers eind augustus in Oostenrijk, bij deze alvast heel veel succes toegewenst.

Eerste kennismaking met de racefiets:

Oude paars roze Slingerland uit de collectie van mijn vader, geen idee wat er op zat, in die tijd was alleen de kleur belangrijk.

Eerste tourtocht:

Mijn eerste tocht was de Amstel Gold Race (150km) op mijn 24^e, voor wie erbij was, die editie waarin het van het begin tot aan het einde echt origineel pokkenweer was. Van de 10 man uit onze groep was ik één van de twee die hem wel uitgereden heeft. Daar ik toen nog in de veronderstelling was dat de AGR zo’n beetje de enige tocht ter wereld was, tenzij je er bv. voor naar Italië gaat maar wie doet dat nou zoiets, verwaterde na deze tocht mijn wielerambities en eerste kortstondige wielerleven. Dit wielerleven bestond overigens toch al niet uit veel meer dan één of twee rondjes per week ‘heel hard’ afstanden van zo rond de 40 kilometer knallen en bij langere tochten standaard appeltaart met slagroom eten als we over de ‘magische’ grens van de 75 km gingen. Na een goede 6 jaar sportieve inactiviteit, lees golfen (hcp.7,8) en een behoorlijk Bourgondische levensstijl, heeft het tot mijn 30^e geduurd voordat ik er weer, of beter gezegd: echt begonnen ben.

Dimitri slaat een balletje, maar beklimt ook bergen en de gehele familie Jongeneel springt jaarlijks vrolijk naar beneden (Texel).

Dimitri als cyclorenner:

Gewichtsreductie en spiermassa verplaatsing hebben mij van een 87 kilo wegende ‘Flandriën’ in november 2009 tot de huidig 74 kilo wegende ‘Grimpeur’ gemaakt beide voorgaande benoemingen gelieve met een flinke korrel zout te nemen en te spiegelen aan mijn eigen bescheiden niveau natuurlijk. Was ik eerst eerder een sprinter die toch aardig mee omhoog kon, nu ben ik meer een vermogensklimmer met het explosieve vermogen van een trektouwtje, zeg maar type Gesink. Om de voorgenoemde kwalificaties te relativeren en in het juiste kader te plaatsen: Een dikke maand geleden rijd ik op de Col de Telegraph en daar staat mijn voorganger in deze rubriek langs de kant van de weg waar hij een nieuw achterwiel in ontvangst neemt, wat een luxe denk ik en dan doel ik niet alleen het ontvangen van een wiel maar ook het feit dat ik zo mijn wagonnetje aan kan hangen bij Bart Bury en hij me zo naar de kop van de wedstrijd terug kan rijden, een even zo eenvoudig als listig plan, voordat ik dit goed en wel bedacht heb flitst Bart me met een Cavendish-achtige snelheid voorbij, waarbij mijn geest op dat moment wel wilde maar mijn lichaam geen honderdste van een seconde heeft getwijfeld: aanpikken was op dat moment werkelijk onmogelijk! een verbluffende cartouche en een genot om naar te kijken:”Bart het doet me deugd achteraf ergens te mogen lezen dat deze actie jou toch ook enigszins pijn heeft gedaan…”. Het verschil tussen mij en de top is dus nog heel erg groot, wel ben ik er van overtuigd dat ik in verhouding veel meer progressie kan boeken, waar dit mij uiteindelijk zal brengen weet ik niet, maar net als in een cyclo is de reis het doel op zich en het hoofd objectief is, en zal altijd blijven, om bovenal het beste uit mezelf te halen.

SFC 2010, de start van een top seizoen en even wat kopwerk in de GFEM 2010.

Sterke punten als cyclorenner:

Naast de welhaast verplichte cyclo rijder ingrediënten als: het willen afzien, diep kunnen gaan, meerdere doden op een fiets kunnen sterven maar toch nog ergens de energie vandaan weten te halen om door te gaan en tot slot, niet onbelangrijk, het vermogen om van alle voorgenoemde zaken met volle teugen te genieten denk ik dat mijn persoonlijke sterke punt mijn wil om te verbeteren is.

Zwakke punten als cyclorenner

Onervarenheid, gebrek aan parcourskennis en het onvermogen mijn enthousiasme te onderdrukken en mijn goede benen te bewaren voor het juiste moment.

Verbeterpunt(en) voor 2011:

Gerichter gaan trainen: momenteel ben ik me aan het verdiepen in de aanschaf van een power meter en op zoek naar een passend trainingsschema om bewuster te pieken want ik ben voor mijn gevoel vanaf de RvV tot op dit moment overal wel goed geweest, maar nergens echt super.

Lijfspreuk/motto:

‘Wat goed is komt snel’

Krijgt Moraal van:
Ik ben een materiaal freak en alles moet soigné zijn en kloppen.

Een hele andere vakantie. Stoere mannen in Suriname (boven tweede van links)

Favorieten van Dimitri:

Favoriete cyclo: Gran Fondo Marco Pantani

Meest trots op: Geboekte progressie in het laatste jaar.

Trainingsrondjes:

Utrechtse Heuvelrug in allerhande varianten en afstanden, doorgaans terug tegen de wind in over de Dijk naar Wijk.

De Nedereindse Berg: Ik rijd sinds begin dit jaar, ter lering en vermaak, met regelmaat mee in de trainingswedstrijden op ‘De Berg’

En natuurlijk niet te vergeten: Mijn ‘kantoor’ in de Work Out in Utrecht waar ik in de winter menig uur wegtrap op de hometrainer.

Favoriete atleten: Jari Litmanen, Lance Armstrong en Leontien Zijlaard – van Moorsel

Favoriete cyclorenners:

Vooralsnog ben ik voornamelijk bekend met mijn teamgenoten van team Gaul! met een speciale vermelding voor mijn trainings- en sparringsmaatje van het eerste uur Rob Even. Voor het grotere publiek zou ik zeggen: Oege Hiddema, niets dan respect voor zijn prestaties en hoe die man leeft voor zijn passie.

Favoriete film(s) Liever ‘arthouse’ dan ‘blockbuster’ , ik laat me graag verassen door films die gedragen worden op interessante of opmerkelijke verhaallijnen i.p.v. steunen op special effects.

Boek: Soldaat van Oranje van Erik Hazelhoff Roelfzema

Muziek: Vooral uit de oude doos, zo’n beetje de originelen van alle nummers waar ze in de laatste 15 jaar een Housebeat onder gezet hebben.

Eten: het ‘Groene Goud’ oftewel de erwtensoep van mijn moeder bereidt volgens het geheime familie recept.

Drinken: Melk met honing.

Zondige gedragingen als cyclo-rijder waar Dimitri wel eens op wordt aangesproken.

De tour win je in bed, toch drijf ik mijn omgeving soms tot wanhoop met mijn onvermogen om uit te slapen. Ik heb het tijdens de laatste Marmotte trip zo bont weten te maken dat mij op vriendelijke doch dringende wijze te verstaan is gegeven dat ik toch echt niet meer voor 07:00 mijn bed uit mocht komen. Zelfs het feit dat ik mijn ‘eenzame’ vroege uurtjes voornamelijk doorbracht met afwassen en pannenkoeken bakken voor het team kon aan dit verbod niets veranderen.

Dimitri, wat doe je nu?

Tags:Dimitri Jongeneel