Favoriete cyclo: Les Trois Ballon
Meest trots op: Les trois Ballon 2009, 7h17mn, plaats 93
Trainingsrondjes
1 de Haarlemmermeer
2 De Kennermerduinen
Favoriete sportman: heden: Gilbert, Gesink. Verleden: Gino Bartali, Rooks
Favoriete sportvrouw: Manon Flier (volleybal)
Favoriete cyclorenner:
Oege ‘nooit genoeg’ Hiddema. De Kameel heeft zijn grote voorbeeld 2 maal ontmoet. tijdens de Monstertijdrit georganiseerd door studentenvereniging Skits 2007 en bij Les 3 Ballons 2010.
Favoriete film(s)
Actie films (lekker ontspannen na een zware training met de beentjes omhoog)
Favoriete wielerfilm(s)
Le vélo de Ghislain Lambert. Het levensverhaal van een wielrenner in de marge in jaren 70 zetting. Benoît Poelvoorde steelt op humoristische wijze je hart in zijn rol als Ghislain, door het zijne te tonen. Helaas moet hij constateren dat hij bij lange na niet de benen heeft om tot een groot kampioen uit te groeien.
Boek: De proloog (Bert Wagendorp), De renner (Tim Krabbe)
Muziek: Genre: hip-hop; artiesten: o.a. Cunninlynguist, Jurassic 5; DJ Kno, Shadow, RJD2
Eten: Pasta, biefstuk, gebakken eitjes
dranken: Cherry Coke, AA-drink, Leffe Blond, Duvel, kraanwater
Zondige gedragingen als cyclo-rijder waar Paul wel eens op wordt aangesproken.
Overdadig gebruik van mayonaise.
Zoals zijn bijnaam al doet vermoeden rookt de Camel 2 pakjes Camel per week
De oorsprong van Paul zijn bijnaam (DE KAMEEL)
Om een compleet beeld te geven van de ontstaansgeschiedenis van Paul zijn bijnaam, gaan we terug in de tijd. De eerste informatie die ten grondslag ligt aan zijn bijnaam kwam ons terloops aanwaaien nog voordat we onze eerste cyclo hadden gereden.
In de voorbereidingsweek van de Marmotte 2005 maakte Dhr. Leinders op de donderdag voor de cyclo ons deelgenoot van een merkwaardig verhaal. Leinders Sr. is de vader van Geert Leinders, die al vanaf het begin van het Rabobank Wielerplan in 1996 actief was als teamarts van de profploeg tot 2008. Leinders Sr. was overigens ook arts.
Bert Dekker
Een Italiaans Broodje of beter gezegd un Pain Italian noemde het lunchtentje onze favoriet. Een chiabatta met daartussen sla, tomaat, gerookte kipfilet en een eitje. om het af te maken duwde ik er nog een streep ketchup tussen en Paul mayonaise. Ondertussen waren wij hardop aan het fantaseren over onze foerage van de komende dag. Hoeveel casis-zakjes, een reepje meer of minder, dat soort geneuzel.
“is dat niet wat veel jongens” merkte Dhr. Leinders op. Hij zat een tafeltje verderop, de locale Franse krant te lezen. “Zeker niet,” antwoordde ik direct. “ik ga uit van 75 gram koolhydraten per uur en houd voor de veiligheid rekening met tien uur fietsen. Daarnaast nog een paar extra repen die een eventueel weeïg gevoel in de maag kunnen onderdrukken. Lijkt me een zorgvuldig en goed overwogen foerage planning voor morgen”. Ik was duidelijk niet van plan me van mijn voetstuk te laten brengen.
. “Ken je Bert Dekker”, ging hij vervolgens verder. “Ik ben bekend met de palmares van Erik Dekker en het aanstormende talent Thomas, maar Bert, daar heb ik nog niet eerder van gehoord”. “Oh”, ging Leinders verder, “Bert Dekker is een van de beste cyclorenners in het veld, hij heeft de Marmotte al drie maal gewonnen. Bij zijn eerste overwinning in 1997 heeft hij dit gedaan op slechts één bidon en een banaan.
Nou is dat misschien wel erg weinig, maar wat jullie van plan zijn lijkt me weer iets te veel van het goede”. Paul keek mij schouderophalend aan en ging vervolgens onverstoorbaar verder met zijn broodje. “wij nemen gewoon mee wat wij meenemen” zei hij toen hij nog even mijn blik zocht en daarmee het onderwerp afsloot.
Genoeg foerage voor de gehele cyclo carrière van Bert?
Ik vond het een ongeloofwaardig verhaal. Zeker als je doordrongen bent van de werking van je verbrandingsmotor die zeker niet over een onuitputtelijke koolhydraat voorraad beschikt. Ook zal vochttekort het prestatievermogen dusdanig aantasten. Daarnaast was het uiterst opmerkelijk dat deze bewering werd gedaan door een gerenommeerde wielerdokter. Deze heer met al zijn ervaring moet zich toch wel realiseren dat hem een broodje aap verhaal is wijsgemaakt.
Toch bleef deze bewering in mijn hoofd rondspoken en besloot bij thuiskomst dit verhaal op het internet te verifiëren. De informatie wordt op de website van Bert bevestigd, maar wij bleven argwaan houden over het waarheidsgehalte. 25 gram koolhydraten is gewoon veel te weinig om over een periode van meer dan 6 uur, 4 Alpen reuzen te bedwingen. Ook al heb je voor drie man ontbeten.
Fons Moors
Niet alleen Bert maar ook Fons Moors bleek er hetzelfde Spartaanse voedselregime op na te houden. In 1984 reed hij de concurrentie in La Marmotte aan gort op slechts 1 drinkbus, 9 vijgen en een halve banaan. Ik heb La Marmotte 2005 gereden op 6 bidons, 4 casis-zakjes (geen AA-drink te vinden in Frankrijk), 4 repen en nog wat gedroogd fruit bij de foerageposten. Paul deed het met een bidonnetje en een reepje minder, maar had naar 9 uur fietsen geen puf meer om ook nog l’Alpe d’Huez te beklimmen en drukte zijn band over de tijdsregistratie mat van de Marmotton. Dus nogmaals het leek ons onmogelijk om deze koers op slechts 1 bidon te volbrengen.
2007: Daar is De Kameel
Het volgende jaar was de bovenstaande informatie omtrent het drinkgedrag van Bert en Fons bij ons al een beetje in de vergetelheid geraakt en maakte we ons op voor het tweede cyclo seizoen. Paul reed zijn eerste goud in La Morzine en had bij beide foerage posten netjes zijn bidons gevuld. De progressie van 2005 en 2006 was in 2007 doorgezet. Met een hoger fietsniveau in de benen werden er hogere doelen gesteld. Goud was een gepasseerd station, een aardige positie in het dagklassement werd de nieuwe uitdaging. Omdat we ons niet de blubber hadden getraind om slechts 1 mooie Franse cyclo te rijden, ontstond het plan om een dubbel af te werken in de zomervakantie. Met Les Trois Ballon als hoofddoel en la Morzine, wat inmiddels bekend terrein was, een week later als toetje, vetrokken we naar Frankrijk. Op de eerste col in Les Trois Ballon moest ik Paul al laten gaan, wat ingecalculeerd was aangezien hij ook al in de Fietschallenge en de Rooks classic had getoond over de betere benen van ons twee te beschikken. Na 8 uur en 23 minuten kwam ik steendood over de finish. Paul had 27 minuten minder nodig gehad voor de tocht van 205 kilometer door de Vogezen en was op het eerste gezicht al weer aardig hersteld. “goed gedaan broertje” complimenteerde hij mij, terwijl ik in het gras ging liggen om weer bij zinnen te komen. Terwijl ik nog op zoek was naar controle over mijn ademhaling, begon Paul al rustig aan zijn relaas van het verloop van de wedstrijd. Groepje hier, groepje daar, helaas geen top afdalingen, maar nog voldoende overschot voor de gemene laatste 5 kilometer en daardoor nog een mannetje of 10 te grazen genomen. Dit alles zonder zijn bidons bij te vullen omdat hij de groepjes waar hij in reed niet kwijt wou raken. “ik heb de uitslag net bekeken, 211e”, zei hij tevreden terwijl hij een sigaret opstak.
“Ja hoor, slechts 2 bidons voor 8 uur fietsen en dan nu mij een beetje provoceren door te doen of je ook daadwerkelijk van deze sigaret geniet, wat een Kameel” stamelde ik, nog steeds horizontaal in het gras gepositioneerd. “yep, smooth he”, zei hij terwijl hij de rook van zijn eerste diepe inhalering uitblies.
De Kameel was die dag geboren en de twijfels over de geloofwaardigheid van de verhalen van Bert en Fons weggenomen.
Het is dus proefondervindelijk mogelijk gebleken om met slechts iets meer dan 1 liter vocht een tocht van 8 uur te rijden zonder vochttekort en merkbaar prestatieverlies. Niet dat we dit ongezonde gedrag iedereen willen aanraden, maar als je jezelf erin hebt bekwaamt, kan het lichaam dit best een aantal keer per jaar verdragen.
Er zullen zich in de cyclo populatie zeker nog meer Kamelen ophouden, die zichzelf ook geen tijd gunnen om te stoppen bij de foerage post, maar of deze individuen na de koers met een gortdroge strot, de behoefte hebben om een peuk op te steken valt te betwijfelen.
Daarom is er maar 1 echte Kameel en dat is Paul. In de koers en ook daarna.
Marmotte 2010: waar kan De Kameel mee thuiskomen
Op basis van de cyclo resultaten van De Kameel in 2009 is helaas de harde conclusie dat hij na vier jaar van progressie zijn maximaal potentieel in de Limburgse en Ardenne cyclo’s bereikt heeft. Zijn Fietschallenge van 2008 en 2009 waren ongeveer gelijkwaardig en de Criquiellion verliep in 2009 iets minder dan in 2008. Daarentegen werd in de lange Vogezen cyclo (Les Trois Ballon) nog wel enige progressie geboekt. Zodoende is de hoop dat hij zijn maximaal potentieel in het hooggebergte nog niet bereikt heeft en daarom is La Marmotte 2010 het ultieme doel in de cyclo agenda 2010 van De Kameel
De Kameel strijdt net als 99,9% van het deelnemersveld in La Marmotte niet om de overwinning. Geen onverwachte demarrages uit de kopgroep en ook geen tempoversnellingen bergop, maar gewoon een goed ingedeelde race die hem naar een zo snel mogelijke eindtijd moet leiden.
Wanneer is La Marmotte 2010 geslaagd voor De Kameel, in 6 gradaties, hierbij wordt uitgegaan van vergelijkbare omstandigheden als de editie van 2009.
1 Mislukt: een plaats buiten de top 400 (7h42mn in 2009)
2 Tevreden: een plaats in de top 400
3 Goed: binnen de 7h30mn, dit was in 2009 goed voor plaats 283
4 succesvol: binnen de 7h17mn. De tijd die hij in Les trois Ballon reed in 2009. In La Marmotte 2009 goed voor plaats 180
5 Buitengewoon succesvol: 7h3mn. De tijd van de beste vrouw van 2009 Edith vanden Brande, plaats 116
6 Droom: top 100, in 2009 diende je hiervoor net onder de 7 uur te finishen
Dromen mag, maar een top 100 klassering in 2010 is voor De Kameel geen realistisch doel. Top 100 in La Marmotte is van een andere orde als top 100 in Les Trois Ballon en daar is De Kameel zich terdege bewust van.
Een plaats buiten de top 400 zal echter als een totale mislukking ervaren worden. De Kameel is eigenlijk pas echt tevreden als hij binnen de 7h30mn rijdt en hij zal een gat in de lucht springen als hij rondom zijn tijd van Les Trois Ballon 2009 zal rijden.
Wij denken dat de 7h17 voor De Kameel in La Marmotte 2010 een scherpe maar haalbare doelstelling is.
Hoezo haalbare doelstelling?
De absolute cyclo toppers rijden een snellere tijd in La Marmotte dan in Les Trois Ballon. De Marmotte tijd van bijvoorbeeld Michel Snel was 20 minuten sneller dan zijn tijd in Les Trois Ballon. Bij de personen die beide cyclo’s tussen de 7 en 8 uur hebben gereden komt een wisselend beeld naar voren. Sommige rijden beide cyclo’s in bijna dezelfde tijd, andere hebben voor La Marmotte een kwartiertje meer tijd nodig om de finish te halen dan in Les Trois Ballon. Voor andere geld weer het omgekeerde. Voor deze renners is het dus, in tegenstelling tot de cyclo toppers, meer van invloed of iets meer aanleg hebt voor de beklimmingen in de Vogezen dan wel voor de grote Alpen cols.
Dus op 3 juli zullen we weten of De Kameel meer aanleg heeft voor de Vogezen klimmen of dat zijn benen meer tot hun recht komen bij het bedwingen van de grote reuzen in de Alpen.
