Ook een klein beetje sip aan het worden, de gure herfst buien trotserend en vechtend tegen de opkomende winterdepressie. De eerste nachtvorst is reeds achter de rug en de dag dat het kwik ook overdag niet boven het vriespunt komt is nabij. Zou het niet heerlijk zijn om de tijd 4 maanden door te zappen en tussen het verse lentegroen op je geliefde tweewieler te genieten van de natuur en daarnaast gericht naar een cyclo doel toewerken. Lekker trainen en over 16 dagen een cyclo, Paul zou ervoor tekenen. Voor 1 cyclorenner uit de Benelux is dit realiteit. Zonder lentegroen en geknoei met de tijd, is de zandbak cyclo in Dubai een feit. De 1e editie van de Spinney’s Dubai 92 Cycle challenge. Een cyclo van slechts 92 kilometer zonder noemenswaardige hoogtemeters. Wie is die ene renner dan? Martin Kooistra had als ‘One-time-cyclo-Hero’ zijn racefiets toch alweer aan de wilgen gehangen?

Op professioneel vlak gaat Martin binnenkort een nieuwe ‘intellectuele’ uitdaging aan, maar daarnaast blijkt Martin niet de ‘One-time-cyclo-Hero’ van 2010 en zal hij in 2011 wellicht wederom op zoek gaan naar zijn maximale potentieel als cyclorenner. Dit betekent, net als voor vele andere cyclorenners, een uitgekiende work-family-cycling-balance.

In de post-Marmotte maanden was hij nog jaloers op de cyclo zelftraktaties van zijn fietsvrienden op het Europese continent, maar het is nu november en de rollen zijn omgedraaid. Onderstaand zijn relaas van de afgelopen maanden, zijn herziene trainingsmethode, de voorbereiding op de zandbak cyclo en een voorzichtige vooruitblik naar seizoen 2011.

Martin Kooistra: Eventjes pas op de plaats

Na een mooi kortstondig cyclo-avontuur in de zomer, las ik met jaloezie al die Cyclobenelux koersverslagen van alle post-Marmotte cyclo’s vanuit het snikhete Midden-Oosten! Daar zit je dan achter een laptop in een ijskoude airco. De benen en het hoofdje wilden wel, maar wat is wijsheid bij 45 graden met een extreem hoge luchtvochtigheid. Slechts in lycra gehuld maar het gevoel alsof je door een warme kleffe deken omsloten wordt.

Nee, eventjes pas op de plaats – mijn tijd komt nog wel dacht ik op dat moment!

Na de Marmotte heb ik derhalve flink gas teruggenomen. Een mooi moment om terug te blikken wat er wel/niet goed is gegaan in de aanloop naar de Marmotte. Na euforie komt rationalisering en die 45 minuten verval tussen de Vaujany versus Marmotte moest toch worden verklaard. Als sporter moet je toch kritisch naar jezelf blijven kijken. Te lang stil staan is echter nooit goed en er moesten weer plannen worden gesmeed. Dit is nog steeds mijn eerste cyclojaar, dus een marge verbetering moet er normaal gesproken vanuit dat perspectief in zitten.

In de zomer werd de lokale cycling community flink op zijn kop gezet middels de aankondiging dat er een heuse ‘cyclo’ zal worden georganiseerd in december, de Spinney’s Dubai 92 challenge over 92km! Het parcours is spectaculair langs de Burj al Arab en Burj Khalifa! De line-up is promising, met enkele continental team coureurs, nationale teams uit het Midden-Oosten en Azie en uiteraard de lokale weekend-warriors. Er is alleen een probleem, het aantal hoogtemeters blijft helaas beperkt tot die enkele fly-overs, en als ‘klimmer’ van 63kg is dat niet mijn geliefde terrein. We hebben echter weer een doel!

Vanaf september, de start van het wielerseizoen in het Midden-Oosten, werden de temperaturen weer cycling-friendly en ben ik langzaam weer begonnen met mijn voorbereiding. Nog steeds ben ik beperkt tot het trainen in de vroege ochtenden (5am) gezien mijn werk doordeweeks. Voor mij gelukkig geen Tacx of Powerbeam, maar rondtrappen in 25 graden!

Nieuwe trainingsaanpak voor seizoen 2011

Dit keer heb ik mijn voorbereiding totaal anders aangepakt. In tegenstelling tot het draaien van ‘dom’ volume, heb ik dit keer gekozen voor significant minder volume, maar meer kwaliteit met power als key parameter. De Powertap is niet alleen een leuke speeltje (beste investering ooit overigens), maar daarnaast kun je middels specifieke software zeer nauwkeurig progressie meten en richting een nieuw piek toewerken. Niet op basis van gevoel, maar keiharde data.

Deze aanpak begint zich nu terug te betalen en eind oktober (binnen 8 weken) haalde ik al mijn power-output pre-Marmotte, en dat bevestigt nogmaals dat je niet perse 14 uur per week hoeft te trainen om competitief te zijn. Naast de trainingen en een veeleisende job, is herstel minstens zo belangrijk om de trainingen werkelijk te laten renderen. Net als vele mede cyclo-rijders is mijn uitgangspunt dan ook om continue de juiste balans te zoeken tussen work-family-cycling (in random order overigens).

Ik sta dus aan de vooravond om 2010 in stijl af te sluiten. Alvorens de Dubai 92 Challenge los gaat, heb ik nog enkele mooie tochten waaronder een 220km lange Coast-2-Coast Charity Challenge op 26 november, een tocht met c.1,500 hoogtemeters van de west- naar oostkust (UAE naar Oman). Daarnaast staat op 2 december tijdens UAE National Day naar alle waarschijnlijk een klimkoers op het programma, met finish op Jebel Hafeet, onze lokale Alpe d’Huez van 12km, 800 hoogtemeters en 20 bochten! Zoals je leest, leeft het fietsen dus echt hier! Als lid van het Frankie’s team, hebben we de laatste weken onze ‘lead-out’ strategy verder verfijnd in de wekelijkse lokale doldwaze finale’s. Op een bepaald punt komen alle ‘teams’ samen (c. 100 man) waarna vervolgens een finale van 40km in een noodgang wordt afgewerkt, ruim binnen het uur (ter indicatie voor de liefhebbers: 50’ norm. power output: 270W!). Gelukkig altijd onder begeleiding van support auto’s om veiligheid enigszins te garanderen. Zie foto impressie onder waar ik als 6^e man uit de wind wordt gesheltered door mijn teamgenoten wachtend tot de lokale helden los worden geschoten. Na een furieuze finale met een piekvermogen van ruim 1200 watt tijdens de sprint reed ik als 2^e over de finish afgelopen vrijdag…geen Cavendish output, maar de vorm is stijgende.

(foto door: Esam Hassanyeh)

Ik maak mij echter geen illusies met erkende sprinters en elite renners aan de start. Ik moet daarnaast ook iets bekennen – stiekem vind ik de Dubai 92 Challenge helemaal niet zo belangrijk. Uitgangspunt was validering van mijn nieuwe aanpak met de kennis van mijn cyclo-avontuur in de zomer en meer beschikbare data en het effectief gebruik van het trainen met een powermeter en deze missie lijkt vooralsnog geslaagd.

Afgelopen vrijdag ontving ik ook het geweldige nieuws dat ik samen met mijn Gaul-vriendjes ben ingeloot voor de Maratona! Initieel was dit geheel vrijblijvend, maar met een stijgende vorm, een jaartje serieus trainen in de benen en desire om deze italiaanse cyclo af te tikken, zie ik misschien toch wel kansen om voor een leuke uitslag te gaan. Het zal absoluut geen drieluik worden zoals vorig jaar ivm nieuwe job en logistieke complexiteiten, maar mijzelf opladen voor een jubileum editie van de Maratona?! Toch maar even met de ‘baas thuis’ overleggen…

Auteur: Martin Kooistra

Wij danken Martin voor zijn bijdrage als gastauteur en wensen hem veel succes toe bij zijn deelname aan de Spinney’s Dubai 92 Cycle challenge. In de week nadat deze cyclo verreden is volgt het allerlaatste cyclo verslag van 2010. Ditmaal echt de laatste!